Roadtrip richting Duitsland naar Geierley en Burg Eltz

Ik ruik de lucht van avontuur en wordt direct overvallen door een gevoel van herkenning. Vol enthousiasme stap ik samen met mijn beste vriendin/huisgenoot genaamd Riëlle de auto in. Ietwat vol spanning beginnen we aan onze roodtrip richting Geierley en Burg Eltz. Zo nu en dan geven we de auto liefdevolle toejuichingen.  We willen niet weer met autopech staan. Dit gebeurde ons zo’n 2 jaar geleden midden in Parijs.

We besluiten op de bonnefooi richting Duitsland te gaan. Op een plek waar de bergen beginnen wat een gevoel van vakantie oproept. Social Media verslaafd als we zijn, zien we op Instagram 2 plekjes voorbij komen. Een brug die over het dal loopt, de Geierley, en een Disney sprookje, Burg Eltz. Immer genade aus.

In de verte doemen de bergen op en de weg lijkt eindeloos. Met de zonnestralen die hun toppen aanraken, speuren we de wegen af naar mooie vergezichten. Bij Pfalzfeld gaan we de 61 af en nemen we langweggetjes langs dorpjes richting de befaamde brug. Zodra we een groep nordic walkers tegenkomen, zijn we ter plaatse.

Geierley

Mörsdorf is een klein, boers plaatsje. De eerste afslag die we nemen, staan we stil achter een trekker. De trekker blijkt een lekke band te hebben. Op zoek naar de parkeerplaats nemen we de verkeerde afslag en staan we weer stil achter dezelfde trekker, maar dan in een ander straatje. Zo klein is Mörsdorf.

Vanuit Mörsdorf beginnen alle wandelroutes richting het dal. We komen niet alleen de nordic walkers tegen, maar vele gezinnen die samen een wandeling maken inclusief de hoge hakken. Na een kwartiertje lopen, doemt de brug voor ons op verscholen in de bossen.

De langste hangbrug, de Geierley, van Duitsland ligt voor ons. Alleen zijn we zeker niet. De brug trekt een hoop belangstellende. Een hoop mensen ook die het grappig vinden om de brug extreem beweeglijk te maken. Wat bij ons niet in goede aarde valt als je je bedenkt dat de brug 100 meter boven het dal van rivier de Mörsdorfer Bach ligt. Met trillende beentjes schuifelen we dan ook de 360 meter lange brug af naar de overkant waar we plaatsnemen op de ligbankjes.

Genietend van de frisse lucht en het uitzicht nemen we alles in ons op. Rechts van ons staat een Canadees gezin wiens kinderen vrolijk rondrennen totdat ze weer de brug over moeten. Tranen met tuiten.

Als het begint te schemeren vervolgen we onze route. Op naar het leuke hoteletje aan de Moezel die we via de booking.com app hebben gevonden. Maar niet voordat er ineens haarspeldbochten voor ons opdoemen. Dit was niet de afspraak. Het is pikkedonker en geen verlichting. Ietwat onwennig vervolgen we onze weg naar beneden. Met behulp van de kaart en het grote licht weten we precies wanneer de volgende komt. Teamwork makes the dream work.

Aangekomen bij het hotel zijn we verrast. Het gebouw stamt nog uit de 16e eeuw. Dat we de enige gasten waren, nam hun goede zorgen niet weg. Het stel dat het hotel runt, zijn 5 jaar geleden uit Nederland vertrokken om hun intrek in dit paleisje te nemen. Zo vertellen ze ons dat het rondt deze periode erg rustig is aan de Moezel en het echte toerisme weer in april toeneemt. Tevens blijkt het cafe van het hotel de stamkroeg van het dorp te zijn. Waar de oudste bewoner van het dorp elke vrijdag en zaterdagavond zijn wijntje drinkt. Die uitnodiging konden we niet afslaan.

Burg Eltz

In de ochtend worden we verast met een koninklijk ontbijt en toeven we vol goede moed af naar een sprookje wat ligt ingesloten in het Eltzer Bos. We parkeren de auto bij restaurant & parkeerplaats bij Ringelsteiner Mühleen in het plaatsje Mosselkern. Vanaf deze plek kun je een wandelroute door de bossen volgen.

We wandelen ongeveer 1,5 kilometer door het dal van Elzbach. Je ziet eigenlijk alleen maar bomen totdat je er bijna bent. Er verschijnt een open vlakte en op de rots in deze vlakte zie je Burg Eltz. Onze monden vallen nog net niet open. Burg Eltz is als een Disney kasteel.

De Burcht ligt in een dal, maar staat tevens op een rots. Wat een uniek uitzicht oplevert. Al 800 jaar is Burg Eltz in het bezit van één familie. Wat heel bijzonder is, is dat ze alle oorlogen onbeschadigd heeft overleefd. Het wordt ook wel het pronkstuk van Duitsland genoemd. Handig om te weten, mocht je een rondleiding willen doen. Dan kun je het beste in het hoogseizoen gaan dan is de burcht namelijk open voor publiek.

Na wat foto’s is het voor ons tijd om afscheid te nemen van dit sprookje. Op naar de echte wereld. Na ruim 36 uur en bijna 900 km zijn we weer thuis. Weer een avontuur rijker.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *