Nog 29 weken tot de New York City Marathon 2017

In de vorige update was er een mini cliffhanger en heb je kunnen lezen dat ik richting de sportschool ging voor een legday. De details bespaar ik je liever, maar ik wil hier toch het 1 en ander over kwijt. Ik werd er een beetje kriegel van. Alleen al van dit woord begin ik lichtelijk uit m’n doen te raken. 

Het was namelijk zo intens druk. Je kon je kont niet keren of er stond weer iemand. Je hoefde je maar een kwartslag te draaien om te zien dat het apparaat waar je op wilde gaan bezet was. 

Alsof je midden in Bangkok wordt gedropt en niet weet waar je heen moet, dus je maar een beetje dom om je heen staat te kijken. Hou dit beeld vast en zie een sportschool voor je. 

Note to self: “Vermijd de sportschool in de avond. Doe het niet!”

Hoe ik vorige week donderdag met de titelsong van Rocky Balboa in m’n hoofd naar buiten stapte, zo duurde het dinsdag even voor ik de juiste mindset te pakken had. Rond half 4 was die dan eindelijk daar en wilde ik 11 a 12 km gaan rennen. Al na 3 km moet ik naar het toilet. Really?. 

Dat is toch nog even een dingetje. Hoe ga ik dat in New York aanpakken? Het is onmogelijk om 42 km en 195 meter lang niet te drinken. Maar een pitstop maken voor een dixie, zie ik al helemaal niet zitten. Hoe zouden andere hardlopers dit aanpakken? 

Verstand op 0 en gaan met die banaan. Halverwege m’n loop wordt het liedje dat ik luister ineens veranderd door een techno lied. Het nadeel van een broertje die hetzelfde Spotify account gebruikt en er een totaal andere muziek smaak op nahoudt. Normaal gesproken zet ik m’n Spotify snel op offline en luister ik m’n eigen muziek verder. Nu besluit ik om het gewoon te laten voor wat het is. 

Gek genoeg vind ik het niet eens zo erg. Ik vind het juist wel fijn om hier naar te luisteren. Daardoor loop ik lekker en kom ik in een fijne flow terecht. Waar ik bij m’n andere muziek veel ga nadenken. 

Na een dagje rust sta ik op donderdag weer in de sportschool. Waar ik sinds een aantal weken het gewicht laag houd, maar het aantal herhalingen hoog. Wat voor mij goed werkt, gezien er tot nog toe geen verzuring optreed tijdens de looptrainingen. Tijdens de marathon zelf zal die verzuring niet uitblijven. Of het nou op de Brooklyn Bridge, de Queensboro Bridge of ergens in de Bronx optreedt, ik wil de verzuring natuurlijk zo lang mogelijk rekken. 

Vrijdag ga ik een dag vol spanning tegemoet. Ik de ochtend wil ik al die spanning eruit lopen met een kort rondje. Ik nam mij voor om met een space van 4:45 te lopen. Dit houdt in dat je 1 km binnen de 4 minuten en 45 seconden volbrengt. Al bij de eerste stap die ik zet, voel ik dat dat er niet in zit. 

Door alle spanning van de afgelopen weken is m’n eetlust drastisch gedaald. Zo nu en dan is het te merken tijdens een training dat er te weinig reserves zijn. Dit rondje is er 1 van. Hierdoor wordt ik meteen weer even met m’n neus op de feiten gedrukt. Een auto rijdt ook niet zonder brandstof, dus waarom zou ik dat wel kunnen?

Door de gekke paasdagen is mijn trainingsweek hierbij gebleven. Wel heb ik nog even stil gestaan bij de komende (deze) week. Zo stelde ik mezelf de vraag wanneer ik deze week naar de sportschool ga. In de 1e alinea sprak ik het volgende met mezelf af: “Vermijd de sportschool in de avond.” 

De grap is, of nou ja grappig kan ik het niet noemen. Ik kan het wel van ellende bij elkaar schreeuwen. Door de paasdagen gaat de sportschool later open, dus kan ik alleen na werk de sportschool induiken. Zal ik de afspraak met mezelf verbreken? Of zal ik niet? Lees het volgende week in m’n wekelijkse update! 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *