Nog 15 weken tot de New York City Marathon 2017

Nog 15 weken tot de New York City marathon 2017

Nog 15 weken! OMG! Als ik aan New York denk, gebeurt er van alles in mijn lichaam. Zo word ik heel zenuwachtig, maar kan ik tegelijkertijd ook niet wachten tot het moment daar is.

Over 105 dagen vertrekken we met alle KiKa renners naar New York. Het doel waar we allemaal naar toe werken. Het doel wat in mijn beleving nog zo onwerkelijk is, maar toch wel echt gaat gebeuren. Al denk ik dat het besef pas in het vliegtuig zal komen. Als het enige waar we op dat moment nog aan kunnen denken de marathon is.

Voor nu is de focus op m’n fysieke gestel. De echte echte trainingen gaan bijna beginnen. Hoe zal dat verlopen? En de grote vraag zal het genoeg zijn om straks fit aan de start te staan? Ergens ga ik er wel vanuit dat dat goed moet komen. Zolang ik maar geen tijd onder de 3 uur wil lopen. Ik moet toch realistisch blijven en ter plekke genieten van het parcours. Want zwaar zal het worden, kapotgaan zal je, maar de manier waarop zul je enigszins invloed op hebben. Althans dat is iets waar ik mij aan vasthoudt.

Om bij het begin te beginnen, ben ik gestart met het trainingsschema voor de komende drie maanden. Na lang wikken en wegen ben ik gegaan voor het schema van sportrusten – de marathonrevolutie. Met dit schema train je nooit langer dan 14 kilometer achter elkaar en train je maximaal 4 keer per week. Ergens voelt het als cheaten. Een marathon is natuurlijk 3 x zoveel. Maar met de mogelijkheid voor beter herstel en de kans om blessures te voorkomen, neem ik graag de gok. Wie eerder een blog heeft gelezen, weet dat ik helemaal panisch wordt bij het idee een blessure op te lopen.

Met dit schema train je twee keer op jouw marathonhartslag. Dit is een beetje wennen, omdat ik niet iemand ben die continu op z’n telefoon of horloge gaat kijken wat de hartslag op het moment is. Wel merk ik na een aantal trainingen dat je aan je lichaam kunt voelen wanneer je boven de marathonhartslag zit. Het is allemaal even wennen, maar dat komt vanzelf wel. Tot nu toe bevallen de trainingen mij erg goed!

Inmiddels zijn we beland op de laatste trainingsdag van week 2. De leukste training van deze week was toch wel de bruggentraining. Van mistermarathon op Instagram kreeg ik de tip om op de Nesciobrug te trainen. Omhoog tempo, en dan uitlopen naar beneden. Dat opbouwen naar 8-15 keer. En aan beide kanten squats/lunges doen. Ik ben de beroerdste niet en volgde dan ook deze tip op. Om te beginnen was het 6 keer met tempo omhoog en uitlopen en aan beide kanten 20 squats. Heerlijk! Ik ben van plan om deze training 1 keer in de 2 weken te gaan doen. Als ik dit volhoud, zal ik de bruggen in New York aan kunnen. En met dat als resultaat gaan we ervoor!

Wel vind ik het nog lastig om dit met werk te combineren. Zoals van de week kwam ik om half 9 thuis en stapte ik om kwart voor 9 zonder avondmaal in m’n mik nog de deur uit voor een rondje van 10 kilometer. Het ging niet vanzelf om zo laat nog de deur uit te gaan, maar het ging o zo lekker. En wat was ik voldaan en stiekem toch ook een beetje trots op mezelf dat ik toch de deur uit was gestapt en het toch maar even geflikt had.

De dag erna zou ik eigenlijk 5 kilometer lang vogeltjes moeten kijken, maar ik luisterde naar m’n lichaam en besloot dat deze veel beter een 1,5 uur durende yin yoga sessie kon gebruiken. Als herboren sprong ik op tijd m’n bed in.

Ergens vandaag geef ik mezelf nog een schop onder m’n kont om in de regen op pad te gaan voor een rondje van 10 kilometer. Ik sta weliswaar niet te springen om in de regen op pad te gaan, maar hardlopen daar zeg ik geen nee tegen. Voor nu wens ik jullie allemaal een fijne zondag en mocht je zelf geen zin hebben om te gaan hardlopen, maar wil je wel dat ik een kilometer voor jou loop? Dan kun je mij al vanaf €1 sponsoren via https://www.runforkikamarathon.nl/maaike-daatselaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *