New York City november 2017 verslag

Donderdag 2 november

Op donderdag 2 november vlogen we met de KiKa-groep vanaf Schiphol naar JFK. Na een vlucht die in mijn belevenis geen 7 uur, maar 24 uur leek te duren, kwamen we eindelijk aan. Op naar Jersey City waar we met z’n allen in hetzelfde hotel verblijven met uitzicht op de Hudson river met daarachter Manhattan en in het bijzonder de Freedom Tower.

Vrijdag 3 november

Na een redelijk kort nachtje, werd ik de volgende ochtend om 05:00 uur wakker. Om 07:00 uur besloten m’n moeder en ik om even naar buiten te gaan waarop we beloond werden met een prachtige zonsopgang boven Manhattan. Magisch. Laat ik op dat moment nou net niet mijn goede camera mee hebben, dus ik besluit om morgenochtend gewoon weer van de partij te zijn.

Verder stond er deze dag heel veel op de planning. We begonnen om 9 uur met de eerste KiKa bijeenkomst, gevolgd door een groepsfoto voor de Hudson River om vervolgens naar de expo te gaan voor het startbewijs, ’s avonds meegelopen met de openingsceremonie van de marathon om NL te vertegenwoordigen en tot slot nog even een glimp opgevangen van de New York Knicks tegen de Phoenix Suns.

Je ziet en hoort veel over Madison Square Garden en als je hier als artiest voor een uitverkochte zaal staat, schijn je het echt gemaakt te hebben. En dan zit je daar om naar een wedstrijd van de New York Knicks te kijken. Dat gebeurt ook niet elke dag. Wat een beleving. Ondanks dat we geen shirt hebben gevangen, welke overigens niet eens in de buurt kwamen zelfs niet toen ze werden gegooid met de mega kanonnen, was het een ervaring om nooit te vergeten. Met onze buurman die z’n uiterste best deed om op de dance cam te komen of de man een paar zitplekken verderop die toch al wat biertjes teveel op had en het niet kon laten om z’n ongenoegen te uiten. Zo hard dat de spelers het op het veld gehoord moesten hebben. En het laatste kwartiertje waarin ik meer van de binnenkant van m’n oogleden heb gezien dan het veld was het allemaal meer dan waard. Als je ooit naar New York gaat dan raad ik je echt aan om een wedstrijd van de Knicks bij te wonen.

De dag vloog voorbij en de jetlag begon ook aardig z’n werk te doen. Waardoor ik m’n ogen zelfs bij de Knicks wedstrijd niet meer open kon houden. Het was dus wel tijd om ons hotel in Jersey weer op te zoeken. Na wat gezoek naar een metrostation waarvandaan de Path zou vertrekken, was het hotel snel gevonden.

Zaterdag 4 november

Op zaterdag waren we rond 6 uur wakker en besloten we om rond 7 weer naar buiten te gaan, maar dit keer met mijn camera in de aanslag. Ik wilde toch wel graag die prachtige zonsopgang met beter beeld vastleggen. Na wat foto’s schieten, was het tijd om te ontbijten bij een tentje op de hoek waar we meerdere KiKa lopers troffen. Vervolgens togen we af naar de laatste bijeenkomst waarin je de laatste tips meekreeg voor het lopen van de marathon en was er voor allen een boodschap vanuit het thuisfront met leuke foto’s en succeswensen. Verder was het advies om het vooral heel rustig aan te doen.

Gelukkig bleven m’n moeder en ik wat dagen langer dus was het ook geoorloofd om rustig aan te doen. We besloten naar de Cheesecake Factory te gaan voor een taartje, want ja ik moest toch koolhydraten en snelle suikers in mij opnemen deze laatste dag voor de marathon. Lekker dat het taartje was, maar zo ontzettend veel dat wij het beide niet opkregen.

Verder besloten we wat rond te lopen in de mall achter ons hotel en wat eten te kopen die ik de middag in het hotel kon eten. Eenmaal terug in het hotel ging ik in bad om daarna de rest van de middag in bed te spenderen met Netflix. Maar niet voordat de onzichtbare vrouw was klaargelegd.

Voor de avondpasta togen we weer af naar de Cheesecake Factory, maar dit keer niet alleen. Samen met Esther en Mitchel aten we een bord pasta voor de nodige koolhydraten.

Gek genoeg bleven de zenuwen voor de marathon uit waardoor ik mijzelf er continu aan probeerde te herinneren dat die marathon toch echt morgen is. Maar gelukkig viel ik zonder moeite als een blok in slaap.

Zondag 5 november

Om 4 uur werd ik ietwat verschrikt wakker, omdat de wekker in het hotel aangaf dat het al 5 uur was. Maar gelukkig was deze gewoon nog op zomertijd en niet vanzelf op de wintertijd gesprongen. Het is D-day zondag 5 november! De dag waar ik al een jaar lang naartoe leef. Hier zal ik een aparte, kortere blog over schrijven met alleen het marathon avontuur.

Na het marathon verzamelende alle KiKa-lopers zich op het ‘fun after the run diner’. Waar bekend werd gemaakt dat wij met z’n allen €663.889,95 hadden opgehaald! Waarmee er 6 onderzoeken naar kinderkanker gefinancierd kunnen worden. Kun je voorstellen wat een geld elk onderzoek nodig heeft.

Maandag 6 november

Na een heerlijke nachtrust besloten we om de plannen te wijzigen. We zouden namelijk naar het vrijheidsbeeld gaan, maar er was net als op de dag van de marathon regen voorspelt. Dus we besloten om naar het 9/11 memorial te gaan en het bijbehorende museum. Tevens zouden we van een hotel in Jersey City naar een hotel in Soho, Downtown Manhattan, verplaatsen. En het was Medal Monday! Dus met de medaille om mijn nek togen we af naar het WTC station. Het station alleen al zou je eens van dichtbij moeten bekijken.

Ieder die bij 9/11 memorial is geweest, kan met mij meepraten als ik zeg dat het heel indrukwekkend is. Zo is er een ruimte waar allemaal foto’s van de slachtoffers op de muur hangen. Via de computers in de ruimte kun je meer te weten komen over alle slachtoffers en hier en daar ook geluidsfragmenten horen. Als je ooit in New York komt, is dit zeker een plek waar je naartoe moet gaan. Dit alleen omdat het zo enorme indruk achterlaat, maar ook omdat een stempel op New York heeft gegeven. Je kan je geen voorstelling maken hoe het was op die beruchte 11 september 2001. Met behulp van dit museum brengen ze je wel een eind op weg om de sfeer, paniek, angst en het ongeloof wat er heerste voor een klein percentage te voelen.

Tijdens mijn eerste bezoek naar New York hebben wij dit museum overgeslagen in verband met de lange wachtrijen. Dus maak gebruik van je jetlag en ga bij opening naar binnen.

Ook wilde ik een foto maken met mijn Medaille. Ik zag een leuk straatje met op de achtergrond de Freedom Tower. Wat typisch New York is, maar ook symbool staat voor deze reis naar New York. Het leuke is dat we werden aangesproken en gefeliciteerd. Er was zelfs iemand die dacht dat het een olympische medaille was en helemaal onder de indruk was. Na wat instructies van mijn kant, was er eindelijk een geschikte foto waarop de Freedom Tower ook enigszins zichtbaar was. De rest van de ochtend gingen we wat winkels af in Soho, kocht ik voor mijzelf een 3/4 hardloopbroek bij Lululemon met zakjes waar een telefoon inpast en checkte we in bij het nieuwe hotel. Wat je ook wel een gangkast met bed en badkamer kan noemen. Wat een verschil met ons hotel in Jersey City, maar de locatie was perfect!

Dan werd het tijd om onze koffers op te halen, maar niet voordat we met Esther en Mitchel hadden afgesproken bij Cookie Dough. Maar ze waren helaas gesloten. Gelukkig had het bakkertje ernaast wel veel goedgemaakt met een heerlijk frambozen macaron taartje.

Iets waar ik al heel de dag tegenop zag, maar toch echt gebeuren moest, was het ophalen van de koffer. We moesten namelijk 2 trappen oplopen met de koffers. En dat zag ik met mijn stijve marathonbenen niet helemaal zitten. Maar het nemen van een taxi of een Uber had ook geen zin, omdat de metro gewoon vele malen sneller is. Uiteindelijk viel het allemaal reuze mee en rolde we vanuit het station zo het hotel in.

Hup die koffers dumpen en op naar Times Square. Een bezoekje aan New York is niet compleet zonder de gekte op Times Square te zien. Samen met Esther, Mitchel en natuurlijk mijn reisgenote, mijn moeder, gingen we wat eten bij Shake Shack. Mijn geluk kon niet op toen ik zag dat ze ook een vegetarische burger hadden. Toen het eten klaar was, hadden we weliswaar een zitplek bemachtigd en konden we smullen van onze burgers.

Dinsdag 7 november

Dinsdag was het dan eindelijk tijd om het vrijheidsbeeld van dichtbij te bekijken. Koud dat het was! Maar leuk om zowel Liberty Island als Ellis Island een keer van dichtbij te bekijken. En zelfs vandaag zagen wij nog een hoop renners met hun medaille lopen. Het was het plan om weer samen met Esther en Mitchel bij Cookie Dough af te spreken die nu wel open was. Maar op de 1 of andere manier belandde we continu in de verkeerde metro. Noem het jetlag, noem het marathon vermoeidheid, maar de Cookie Dough afspraak hebben we moeten laten voor wat het was. Onderweg naar het hotel liepen we langs Lombardi’s en besloten we hier snel een pizza te eten. Na wat gegeten te hebben, waren we toch weer een beetje opgeladen en liepen we nog wat rond in Soho tot het ineens met bakken uit de hemel kwam. Op naar het hotel!

’s Avonds besloten we naar de hoek te lopen voor een pokebowl. Gezien het nog steeds zo hard aan het regenen was, trok ik lekker mijn marathonponcho aan. Wat wat gekke blikken opleverde. De pokebowl was heerlijk, maar ook een enorme bak die ik gewoon niet weg kreeg. Dus maar mee naar het hotel voor eventueel later op de avond. Niet wetende dat ik rond 8 uur als een blok in slaap zou vallen om vervolgens om 5 uur weer wakker te worden.

Woensdag 8 november

We vonden dat het tijd was voor een lekker, stevig ontbijtje. Na wat kijken op de kaart van Google Maps en wat tentjes te hebben gevonden, besloten we om naar Le Pain Quotidien te gaan gezien die het meest dichtbij was en we vergingen tenslotte van de honger. Een heerlijke avocado toast en een frans ontbijtje later, gingen we richting Brooklyn.

Eenmaal in de metro zouden we zonder kleerscheuren moeten aankomen, maar bij de metrohalte Brooklyn Bridge/City Hall, waar we eigenlijk niet uit moesten, riep m’n moeder ineens dit is Brooklyn Bridge. Dus zo snel als ik kon, liep ik de wagon uit. En guess what? Moeders zat er nog in.

Toevallig wist ik van mijn vorige bezoek dat hier op de hoek een Starbucks zat. De vorige keer hebben wij hier zeker een uur zitten kletsen met een meneer en ons opgewarmd na een bezoek aan Brooklyn. Vandaag was het gelukkig niet zo koud als toen. Ik ging dus naar de Starbucks, zodat ik met wifi alvast een citibike account kon aanmaken en 2 citibikes kon bestellen. Het plan was namelijk om in Brooklyn te fietsen, maar gezien we nu bij de Brooklyn Bridge waren, konden we net zo goed ook de brug op fietsen.

Moeders stapte bij de volgende halte uit en we troffen elkaar bij het citibike punt. Het gekke was zij was een halte verder uitgestapt, waar de metro nog een heel eind naartoe was gereden, maar ze stapte precies aan de overkant van de straat uit. Ook het halen van de fiets ging niet vloeiend. Er was namelijk een storing bij dit station. Maar gelukkig was daar een New Yorker die ons naar het volgende station loodste. Hij wilde zijn fiets kwijt, maar kon niet wegens de storing, dus 2 vliegen in 1 klap. Fun fact: Law & Order werd op dat moment opgenomen. Dus we waande ons voor heel even op op de set.

Hup de brug over. Nu 3 dagen na de marathon voelen mijn benen prima en is de stijfheid verdwenen, maar de Brooklyn Bridge op fietsen, is geen kattepis. Jeetje wat is dat ding steil! Maar met een uitzicht waar je u tegen zegt. We fietsen wat in Brooklyn rond waar we vervolgens met de Manhattan skyline aan ons rechterhand weer terugfietsen. Maar niet voordat we een pitstop hebben gemaakt bij een Italiaans tentje voor een koffie en het legen van onze blaas. Want dat is nog wel een dingetje in New York. Je hebt bijna nergens toiletten. Zelfs niet in restaurantjes. En de toiletten die je tegenkomt, zijn in het niets te vergelijken met die in Nederland, maar eerder met de toiletten die je langs de snelweg in Frankrijk tegenkomt, maar als dat het enige is..

We dumpen de fietsen bij het metrostation en gaan richting Columbus circle. Hier schijnt een sportzaak te zitten waar ze heel goed advies geven en laat ik nou net op zoek zijn naar een nieuw paar hardloopschoenen. Maar voor we richting de winkel gaan eten we eerst wat bij Whole Foods.

En het goede advies is daar zeker. Als een blij ei loop ik de winkel uit met een nieuw paar schoenen.

We gaan nog even langs het Natural Museum of History New York. Het museum uit de film a night at the museum. Heel bijzonder om daar dan zelf te lopen.

Donderdag 9 november

Donderdagochtend staat er niet voor niets een rondje hardlopen op de agenda. M’n benen voelen goed en ik wil natuurlijk dat nieuwe paar schoenen uittesten. Gewapend met mijn marathonshirt, nieuwe hardloopbroek en nieuwe schoenen stap ik naar buiten. Er komt mij een ijzige wind tegemoet, maar laat mij niet uit het veld slaan. Ik besluit nog verder downtown te lopen tot ik ineens de Brooklyn Bridge tegenkom. En dan ga je natuurlijk die kant op. Zo zwaar als het fietsen omhoog ging, zoveel makkelijker gaat het hardlopend. Ik weet niet of het met de schoenen te maken heeft of het feit dat ik in New York loop, maar het lijkt wel alsof ik vlieg. Terwijl ik voor m’n gevoel heel rustig loop en de hartslag ook laag blijft.

Ik buig nog even af naar de Freedom Tower en dan is het weer tijd om richting het hotel te gaan. Een rondje van 5,6 km check. De schoenen zijn goedgekeurd!

Het is tijd om uit te checken en richting The Butchers Daughter te fietsen voor een ontbijtje. Gezien we een 24-uurs pas hadden voor de fietsen besloten we het er van te nemen. Je ziet New York dan toch op een andere manier dan dat je met de metro gaat. En gelukkig was het maar 4 blokken, want zoals je misschien inmiddels wel weet is niks plat in New York. Ik besloot voor de pancakes te gaan en m’n moeder toast met eieren. De pancakes zou ik persoonlijk niet aanraden. Ze hebben zoveel lekkerdere dingen op de menukaart. The Butchers Daughter zelf is wel de moeite waard.

 

Het was vandaag een mooie dag om met de kabelbaan richting Roosevelt Island te gaan. Je kan hier gewoon met je metropas in en is een leuke manier om de rust in New York op te zoeken. Op het eiland zelf heb je een monumenten park voor Roosevelt. Op een zomerse dag kan ik mij voorstellen dat het een fijne plek is om met uitzicht op de Skyline aan de ene kant en Queens aan de andere kant te vertoeven.

Toen ook dit tot een einde kwam, besloten we om nog even te lunchen bij Jack’s Wife Frieda en rond te lopen in de buurt van het hotel tot het tijd was om richting JFK te vertrekken. We vlogen pas ’s avonds om half 10, maar besloten om het zekere voor het onzekere te nemen en al om half 5 uit het hotel te vertrekken. Na een goede verbinding met de metro en de trein waren we ruim op tijd op JFK en konden we terugkijken op een mooie week.

In een volgende (wat kortere blog) zal ik al mijn tips en tricks van New York delen inclusief leuke eettentjes. Ook komt mijn marathon verslag nog online! Wordt vervolgd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *